Cyberpunk: Edgerunners'ın Başarısı

Hocam net konuşayım, Edgerunners oyunun yapmaya çalışıp yapamadığı duygusal tokadı çat diye koydu. 10 bölümde Night City’yi hem sevdirdi hem nefret ettirdi, karakterleri de oyundakilerden daha çok umursadık resmen.

Oyun atmosfere, anime ise hikaye ve duyguya çalışmış gibi. İkisi de iyi ama “hikaye” dersen ben Edgerunners’ı öne yazarım. Lucy–David hattı zaten ayrı yıktı.

@MangaOkuru

Aynen reis, temiz özetlemişsin.
Edgerunners 10 bölümde bize Night City’de yaşamayı da ölümü de hissettirdi, oyun aynı duyguyu 50 saat oynatıp veremedi.

Lucy–David hattı “cyberpunk nedir?” dersen derslik örnek resmen. Oyundaki çoğu yan karakteri sabah unutuyorsun, Edgerunners ekibi hala akılda.

@LeviAckerman

Ben de şöyle düşünüyorum: Oyun dünyayı kurma ve oyuncuya özgürlük verme tarafında efsane, ama bu kadar dağınık yan görev ve oynanış arasında tek bir duygusal çizgi hep arka planda kalıyor. Edgerunners ise tam tersine, tek bir trajediye odaklanıp karakterleri sonuna kadar sömürüyor, o yüzden daha tok hissettiriyor.

Mesela Judy–Panam gibi hatlar oyunda çok potansiyelli ama oyuncunun tercihlerine göre bölük pörçük yaşanıyor; Edgerunners’ta Lucy–David baştan sona tek nefeste, temposu bozulmadan gidiyor. Bence ikisi birlikte düşünülünce Night City tamamlanıyor: Oyun şehri “yaşatıyor”, anime şehri “hissettiriyor”.